|
Toen ik jong was, was
ik vaak somber. Ik had graag mijn wereldje, dat me te gewelddadig en liefdeloos
toescheen, opnieuw vorm gegeven. Ik voelde dat er iets ontbrak: magie. In de loop der jaren heb ik enkele verlangens kunnen verwezenlijken. Op mijn veertigste moest ik weer helemaal opnieuw beginnen. Bij toeval kreeg ik een stuk klei in handen en meteen begreep ik dat daarin de magie verborgen zat waarnaar ik op zoek was. Dit sensuele materiaal bevatte al mijn dromen, de sprookjes uit mijn prilste jeugd, de beelden en liefdes die mijn pad gekruist hebben. Ik schep mijn beelden zoals ik adem, huil en lach. Ik ken geen andere richting dan die ik zelf kies. Mijn beelden zijn fantasieën, ze nodigen uit en stellen vragen. Ze getuigen van mijn nieuwe wereld, die ik graag met u wil delen, van een brug naar schoonheid, tederheid en emotie.
Beste bezoekers, ik wens u veel kijkplezier op mijn site. Edith Léon |